چهارشنبه, ۲۲ اسفند ۱۴۰۳، ۰۴:۵۹ ق.ظ
شهید مصطفی ردانی پور
📎
نمازهایت، دعاهایت، ضجهها و گریههایت، تمناهایت برای شهادت، پا برهنه دویدنهایت روی رمل بیابانهای جبهه و فریاد یابن الحسنهایت، و پس از آن بیهوش شدنهایت با چشمانی اشکبار، فقط میتوانست از تو چنین سرباز غیور و وفاداری برای دین و نظام و کشور و امامت بیافریند؛ که اینگونه مظلومانه شهادتت رقم بخورد و حتی نشانی از پیکر مطهرت باقی نماند و برای ما که جاماندهایم جز شرمِ بودن، نصیبی باقی نگذارد!
آقا مصطفای عزیز!
افتخاریست برای ما که امروزمان، با یاد شما سپری شود.
لطفا برای قابل شدن ما هم در مسیر انسانیت دعا کنید.🤲🏻